is / en / dk

27. október 2015

Undanfarna daga hefur svokallaður SALEK-hópur aðila vinnumarkaðarins unnið að rammasamningi um launaþróun á íslenskum vinnumarkaði. Kennarasamband Íslands tekur undir og styður þau meginsjónarmið sem þar liggja til grundvallar, þ.e. að stuðla þurfi að meiri sátt á íslenskum vinnumarkaði með breyttum og bættum vinnubrögðum við gerð kjarasamninga. Einnig að auka þurfi kaupmátt með því að tryggja efnahagslegan og félagslegan stöðugleika á grundvelli lágrar verðbólgu, stöðugs gengis og lægra vaxtastigs.

Árangur hefur náðst í samstarfi aðila vinnumarkaðarins og meðal annars orðið nokkur þróun í samræðum um ábataskipti milli sveitarfélaga og viðsemjenda þeirra hjá Kennarasambandinu.

KÍ gerir eftirtaldar meginathugasemdir við textann sem fyrir liggur:

  1. Útgjöld sem kunna að falla á ríki og sveitarfélög fyrr en ella vegna fyrirhugaðra breytinga á fyrirkomulagi lífeyrismála verði talin með kostnaðaráhrifum kjarasamninga opinberra starfsmanna og/eða launaskriðs þeirra. Þetta getur KÍ ekki sætt sig við enda væru slík útgjöld ekki ætluð til þess að bæta kjör opinberra starfsmanna heldur einungis hugsuð til að koma í veg fyrir kjaraskerðingu þeirra vegna breytinganna. Þau útgjöld sem um er að ræða hafa auk þess engin efri mörk í þeim texta sem fyrir liggur, meðal annars vegna þess að enn hefur ekki náðst niðurstaða um verðmæti bakábyrgðar lífeyrisréttinda opinberra starfsmanna. Eins og málið er sett upp, í textanum sem fyrir liggur, þurfa opinberir starfsmenn að bera kostnað af því að halda óbreyttum lífeyrisréttindum með lægri launasetningu en ella og/eða skertri launaskriðstryggingu.
  2. KÍ gagnrýnir valið á upphafsstöðunni á árinu 2013. Þá var launastaða félagsmanna KÍ afar slæm og í kjölfarið fylgdu erfiðir og umdeildir kjarasamningar sem meðal annars hafa gjörbreytt vinnumati kennara bæði í grunn- og framhaldsskólum og haft áhrif á fleiri skólagerðir, til að mynda hafa á grunni þeirra verið gerðar grundvallarbreytingar á launauppbyggingu félagsmanna Félags leikskólakennara. Breytingarnar hafa þótt eftirsóttar af hálfu vinnuveitenda en verið íþyngjandi fyrir félagsmenn Kennarasambandsins. KÍ hefur sagt frá upphafi samstarfs SALEK-hópsins að þetta val á upphafsstöðu á árinu 2013 sé óásættanlegt.
  3. KÍ hefur bent á að til þess að skapa þann félagslega stöðugleika sem sóst er eftir sé nauðsynlegt að ræða og marka stefnu til langs tíma um launasetningu hópa á íslenskum vinnumarkaði. Þar liggur rót þess ósættis sem ríkt hefur á vinnumarkaði og ástæða þess sem kallað hefur verið höfrungahlaup launahækkana. KÍ er ljóst að verkefnið er flókið og erfitt mun reynast að ná niðurstöðu. Í þessu samhengi mætti þó leita fyrirmynda frá hinum Norðurlöndunum þannig að íslenskt vinnumarkaðslíkan byggði ekki aðeins á góðum umbúnaði frá þeim heldur einnig á inntaki sem meiri sátt hefur ríkt um heldur en þekkst hefur hér á landi.

Niðurstaða KÍ er að ekki sé verjandi að undirrita rammasamning milli aðila vinnumarkaðar fyrr en komið hefur verið með ásættanlegum hætti til móts við framangreindar athugasemdir.

 

Tengt efni